महान धर्मशास्त्री चार्ल्स होजले भन्छन्, “व्यवस्थाले मानिसको औचित्य वा पवित्रीकरणलाई सुरक्षित गर्न नसके पनि मुक्तिको अर्थव्यवस्थामा अत्यावश्यक भूमिका खेल्छ। यसले अन्तस्करणलाई उज्यालो बनाउँछ र धेरै दुष्टताहरू विरुद्ध आफ्नो निर्णय सुरक्षित गर्दछ जुन हामीले अन्यथाले पाप के हो भनेर पहिचान गर्न सकिन्दैन। यसले पापलाई उत्तेजना गर्छ। यसले आफ्नो शक्ति बढाउँछ, यसले आफैंमा र हाम्रो चेतनामा अत्यन्तै पापी बनाउँछ। त्यसैले यसले जुन सुसमाचारको स्वागतको लागि मनको अवस्थालाई उत्पन्न गर्छ जुन आवश्यक तयारी हो। पापको विश्वास, त्यो यसको प्रकृतिको पर्याप्त ज्ञान र हामीमाथि यसको शक्तिको भावना, इभान्जेलिकल धर्मको अपरिहार्य भाग हो। सुसमाचारलाई पापबाट मुक्तिको माध्यमको रूपमा अँगाल्न अघि, हामीले भ्रष्टाचार र दुःखमा संलग्न भएको महसुस गर्नुपर्छ”।
अब व्यवस्था बाहेक, मानिसहरूले यो देख्दैनन्। मेरो मतलब, तिनीहरू केवल आफ्नो जीवनमा अघि बदिरहन्छन, तपाईंलाई थाहा छ? खैर, म त्यस्तो खराब मान्छे होइन। तपाईले सधैं मानिसहरूलाई यसो भनेको सुन्नुहुन्छ, “ठीक छ, परमेश्वरनले पक्कै पनि म जस्तो राम्रो मान्छेलाई नरकमा पठाउनुहुने छैन। म मेरो धेरै राम्रो छ। जे सहि छ त्यही गर्ने प्रयास गर्छु। म व्यवस्था मान्छु। म एक राम्रो मानिस हुँ। म जस्तो असल मान्छेहरु नर्कमा जाँदैन। मेरो मतलब, म केवल असल मान्छे मध्ये एक हुँ”। अहिले मानिसहरु साँच्चै यस्तै जीवन बिताइरहेका छन्। तनीहरु त्यो विश्वास गर्छन् । तिनीहरु त्यो भ्रममा बाँच्छन्, यदि तपाईले चाहानुहुन्छ भने, त्यो भ्रम बदल्नु पर्छ। बाहिरबाट तपाई आफ्नो जीवनका कारकहरू नियन्त्रण गर्न सक्नुहुन्छ र तपाई एक नम्बर नागरिक जस्तो देखिन सक्नुहुन्छ, तर भित्री कुराको सत्यता तपाई के ले भरिनु भएको छ? मृत मानिसको हड्डीले।
अब मसँग मती अध्याय ५ मा फर्कनुहोस्, र सबै प्रचारकहरूको मुख्य प्रचारकलाई हेरौं र हेरौं कि उहाँले कसरी मुक्तिको सन्देश प्रचार गर्नुभयो र उहाँले कस्तो पश्त्ताप ल्याउन सक्नुभयो। मत्ती अध्याय ५, प्रभुले यी यहूदीहरूलाई प्रचार गर्न जाँदै हुनुहुन्छ। र उहाँले मत्ती ५ को पद २१ मा भन्नुहुन्छ, र यो दोषी हृदयको सन्देशको हो। तपाईलाई यो खण्ड थाहा छ, “तिमीहरूले सुनेका छौ, प्राचीन समयका मानिसहरूलाई यसो भनिएको थियो, “तैंले हत्या नगर्नू, र जसले हत्या गर्छ त्यो दण्डको योग्य हुनेछ।’तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जो कोही आफ्नो भाइसँग क्रोध गर्दछ त्यो दण्डको योग्य हुनेछ, र जसले आफ्नो भाइको अपमान गर्दछ, त्यो महासभामा जवाफदेही हुनेछ। तर जसले आफ्नो भाइलाई ‘तँ मूर्ख’ भन्छ, त्यो नरकको आगोमा पर्ने जोखिममा हुनेछ”। र त्यसपछि पद २७ मा, “तिमीहरूले यसो भनेको सुनेका छौ, ‘तैंले व्यभिचार नगर्।’ तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले कोही स्त्रीलाई कामवासनाको इच्छाले हेर्दछ, त्यसले अघिबाटै आफ्नो हृदयमा त्यससँग व्यभिचार गरिसकेको हुन्छ”। “तिमीहरु भन्छौँ,” पद ३१, “यसो पनि भनिएको छ, कि ‘जसले आफ्नी पत्नीलाई त्याग गर्छ, त्यसले तिनलाई त्यागपत्र लेखिदेओस्”। अर्को शब्दमा, यदि तपाइँ आफ्नी श्रीमतीसँग सम्बन्धविच्छेद गर्न जाँदै हुनुहुन्छ भने, तपाइँ कागजी काम गर्न निश्चित हुर्नुहोस्। उसलाई एउटा कागज दिनुहोस्। “तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, जसले आफ्नी पत्नीलाई व्यभिचारको कारणबाहेक अरू कारणले त्याग गर्ला, त्यसले तिनलाई व्यभिचारिणी तुल्याउँछ, र जसले त्याग गरिएकी स्त्रीसँग विवाह गर्ला, त्यसले व्यभिचार गर्नेछ”।
“फेर तिमीहरुले सुनेका छौँ – “पद ३३” - “कि प्राचीन समयका मानिसहरूलाई भनिएको थियो, ‘तैंले झूटो शपथ नखा, तर परमप्रभुको निम्ति गरिएको शपथ तैंले पूरा गर्। तर म तिमीहरूलाई भन्दछु, शपथ खाँदै नखाओ”। तिनीहरूसँग यो सानो कसमको खाने प्रणाली थियो कि यदि तिनीहरूले केहि चीजहरू द्वारा कसम खाए भने, तिनीहरुलाई केहि मतलब राख्नु पर्थिएन। अर्को शब्दमा, म त्यो राजा एक्स को रूखको कसम खान्छु, त्यो रूखको मान्ने हुन्थिएन। त्यसैले यहूदीहरूसँग कसम खाने एउटा सम्पूर्ण प्रणाली थियो। कतिपय कुराको मान्ने हुन्थियो।, कतिपय कुरा मान्ने हुन्थिएन। अनि उहाँले भनुभयो, म तिमीहरुलाई भन्दछु, त्यसो गर्दै नगर।
अर्को शब्दमा, तिनीहरूले बाह्यिरि धर्मको विकास गरेका थिए। र प्रभु भनुहुन्छ कि तपाईको समस्या यो होइन कि तपाई बाहिर मार्नुहुन्न, यो हो कि तपाई भित्रबाट घृणा गर्नुहुन्छ। तपाईको समस्या यो होइन कि तपाईले बाहिरबाट व्यभिचार गर्नुहुन्छ, तर तपाई भित्रबाट व्यभिचार गर्नुहुन्छ। तपाईको भित्री भाग नीच छ। र यसरी यो अध्याय ५ को अन्त्य सम्म जान्छ। तपाईले देख्नुहुन्छ कि येशूले मानिसहरूलाई पश्त्तापी बनाउनको लागि के गर्नुपर्यो भनेर उनीहरूलाई देखाउनु थियो कि परमेश्वरको व्यवस्था भनेको मानिसको भित्री भागलाई छुने व्यवस्था हो, मान्छेको केवल बाहिरपन मात्र होइन। अनि त्यसैकारण जब कोही जवान मानिस येशूकहाँ आएर भने, “मैले गर्नुपर्ने एउटै कुरा के हो?” उहाँले भन्नुभयो, “यहाँ छ, परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई आफ्नो सारा हृदय, प्राण, समज र शक्तिले प्रेम गर, आफ्नो छिमेकीलाई आफूलाई जस्तै प्रेम गर”। सजिलो छ? के त्यो बाहिरीपनको कुरा हो ? त्यो आन्तरिक कुरा हो । मात्र आफ्नो हृदयमा आफ्नो सारा हृदय, प्राण, समज र शक्तिले परमप्रभु आफ्ना परमेश्वरलाई प्रेम गर्नुहोस्। तपाईले गर्नुहुने सबै कुराले परमेश्वरको प्रेम झल्काओँस्। तपाईले गर्नुहुने सबै कुराले, उहाँको महिमा खोज्न दिनुहोस्। तपाईंले गर्नुहुने हरेक कुरामा उहाँको खुशी खोज्नुहोस्; र त्यसपछि त्यो भन्दा पर, अरुको खुशी र राम्रो इच्छा र अरू कसैको फाइदा खोज्नुहोस्, आफ्नो होइन। र तपाइँ त्यो एक चीजमा सम्पूर्ण व्यवस्था भर्न सक्नुहुन्छ। त्यसले साँच्चै भित्रको कुरा राख्छ, हैन र? त्यसले दोषी ठहराउन्छ।
र यसैले, जब हामी रोमी अध्याय ७ लाई फर्केर हेर्छौं, यो सही हो जहाँ पावल आफ्नो जीवनको यस बिन्दुमा थिए। हामीलाई थाहा छैन यो कहिले थियो। हामीलाई थाहा छैन यो कुन बिन्दुमा, ठीक पल समय भयो। म भन्न चाहन्छु, मैले पहिले भनेझैं, यो उनको रूपान्तरणको समयको वरिपरि थियो जब अचानक परमेश्वरको व्यवस्था उनको लागि आन्तरिक भयो, र उनले देखे कि परमेश्वर के पछि हुनुहुन्थ्यो त्यो कुनै प्रकारको बाह्यिरि व्यवहार थिएन जुन अनुरूप र कानुनविद्हरूको इच्छा द्वारा स्वीकार गरियो, तर भित्र भित्र केहि थियो। र जब उसले आफ्नो लालची हृदयको दुष्टता देख्यो, उसलाई थाहा थियो कि ऊ कस्तो पापी थियो भनेर। व्यवस्थाले उसको दुष्ट हृदयको पापी इच्छालाई निन्दा गरेको उनले देखे। धेरै मानिसहरू सोच्छन् कि तिनीहरू बाहिर नैतिक छन्, र तिनीहरूले भित्रको दुष्टता देख्नु पर्छ।
त्यसैले, व्यवस्थाको मनसाय आउनु र पापलाई पाप के हो भनेर देखाउनु हो, त्यस्तो चीज जसले मानिसको स्वभावलाई उसको भित्र भित्रै भ्रष्ट गरेको छ। जब पावलले त्यो देखे, उसलाई थाहा थियो कि उसको सबै विधिवाद मल थियो। व्यवस्थाले पाप प्रकट गर्छ।
दोस्रो, व्यवस्थाले पापलाई बढाउँछ वा जगाउँछ। पद ८, “तर पापले आज्ञामा मौका पाएर ममा सबै किसिमका लोभ उत्पन्न गरायो। व्यवस्थाविना त पाप मुर्दातुल्य हो”। अब म पदको अन्त्यबाट सुरु गर्छु जहाँ स्वयंसिद्ध छ। व्यवस्था बाहेक, पाप मरेको छ। विचार यो होइन कि पापको कुनै अस्तित्व छैन किनभने हामीलाई थाहा छ कि यसको हुन्छ। विचार यो हो कि जब सम्म तपाईले परमेश्वरको व्यवस्थालाई यसको पूर्णतामा देख्नुहुन्न, जब सम्म तपाई आफ्नो पापको साँच्चै दोषी हुनुहुन्न, पाप यस अर्थमा मरेको छ कि जब यसले तपाईलाई व्याकुल पार्दैन। यो तपाईलाई झपटन उठ्दैन। यो निष्क्रिय हुन्छ। यो पूर्ण रूपमा सक्रिय छैन। पाप त्यहाँ एक प्रकारले हुन्छ। तर जब परमेश्वरको व्यवस्था भित्र आउँछ, र तपाईंले वास्तवमा पाप के हो भनेर देख्नुहुन्छ, पाप तब उठ्छ जुन तपाईंले आफ्नो जीवनमा देख्नुभएको एक प्रकारको राक्षस बन्न पुग्छ, र त्यो हुन्छ जब एक व्यक्ति साँच्चै ख्रीष्टमा आउँछ। त्यतिबेला हो तिनीहरू यस पापबाट अभिभूत हुन्छन्।
यो अचम्मको छ, मान्छे मा,उदाहरण को लागी। तिनीहरू केवल जीवनको माध्यमबाट जान्छन् र, तपाईंलाई थाहा छ, तिनीहरू भन्छन्, “ओहो, यो गर्न गलत छ र यो गर्न गलत छ र यहाँ र यो र त्यो हत्याको भयानक अत्याचार,” र तिनीहरूले सामान्यतया अरू मानिसहरूमा पाप फेला पार्न सक्छन्। बरु सजिलै जीवन बिताउँछन्। र अहिले र त्यसपछि पनि आफ्नै जीवनमा र तिनीहरू राम्रो हुन चाहन्छन्, तर तिनीहरूले वास्तवमा पापको गहिरो गहिराइ बुझ्दैनन्। तिनीहरूले पापलाई कुनै राक्षसको रूपमा नरकमा अनन्त रूपमा भस्म पार्ने रूपमा देख्दैनन्। जबसम्म परमेश्वरको व्यवस्था लिएर तिनीहरूको अगाडि कोही आउँदैन, तिनीहरूले पापको दुष्टता देख्दैनन्। र त्यसैले उनले पद ८ को अन्त्यमा भन्छन्, “व्यवस्थाविना त पाप मुर्दातुल्य छ”। यो केवल निष्क्रिय छ। यो त्यहाँ हुन्छ मात्र।
अनि के हुन्छ? पदको अगाडि फर्कनुहोस्, “तर पापले आज्ञामा मौका पाएर ममा सबै किसिमका लोभ उत्पन्न गरायो”। यो विचार एक प्रकारको सैन्य शब्द हो जुन आक्रमण सुरु गर्न आधार बिन्दुको रूपमा प्रयोग गरिन्छ। पाप आज्ञाद्वारा सुरु हुन्छ, तपाईंले देख्नुभयो? परमेश्वरको आज्ञा आउने बित्तिकै पाप सुरु हुन्छ। यसले मात्र लिन्छ। यो केवल जीवनमा आउँछ, र तपाईं पाप बारे सचेत हुनुहुन्छ। अनि त्यसले तपाईमा सबै प्रकारको वासना उत्पन्न गर्ने प्रभाव हुन्छ। यो सबै ठाउँमा देखा पर्न थाल्छ। तपाईले देख्नुभयो, यहीँसम्म हामी जानुपर्छ, त्यो बुझ्नुभयो ? यस कारणले गर्दा प्युरिटानहरूले सुसमाचार प्रचार गर्नु अघि कानूनको प्रचार गरे किनभने तपाईंले मानिसहरूलाई मुक्तिदाताको खोजी गर्नु अघि उनीहरूलाई हताश बनाउनु पर्छ। तपाईं सकारात्मक सोचमा मानिसहरूलाई राज्यमा धकेल्न सक्नुहुन्न। तपाईंले तिनीहरूलाई झाडू लगाउन सक्नुहुन्न, “के तपाईं खुशी हुन चाहनुहुन्न? के तपाई शान्ति पाउन चाहनुहुन्न? के तपाइ खुशी हुनु मन लाग्दैन” ? “कसले गर्दैन र? कहाँ हस्ताक्षर गरूँ भनेर भन्छन”? उनीहरूले केका लागि हस्ताक्षर गर्दैछन् भन्ने पनि थाहा छैन।
तपाईं सक्नुहुन्न - अर्को शब्दमा, बाइबल एकबाट अर्कोमा यस कुरालाई उस्तै तरिकाले सम्पर्क गर्दछ। परमेश्वरले अहिले पनि त्यही कुरा भनिरहनुभएको छ। तिमी दुष्ट छौ, तिमी नीच छौ, तिमीलाई सराप छ। र यदि तपाइँ आफैले प्रयास गर्नुभयो भने, तपाइँ आफैलाई श्रापमा गहिराइमा पुराउनुहुन्छ। तपाई व्यवस्थाको अधीनबाट बाहिर निस्कनु पर्छ, र तपाईले त्यसो गर्न सक्ने एकमात्र तरीका भनेको प्रभु येशू ख्रीष्टमा विश्वास गरेर हो। र तपाईले त्यो गर्न चाहनुहुने एक मात्र तरिका हो जब तपाई आफ्नो क्षमताको हिसाबले दिवालियापनमा आउनुहुन्छ। र त्यसोभए, के हुन्छ पद ७ मा व्यवस्थाले पाप प्रकट गर्दछ र त्यसपछि यसले पद ८ मा यसलाई जगाउँछ। अब तपाईलाई थाहा हुन्छ यो के हो, र तपाईले यो के हो भनेर देख्न थाल्नुहुन्छ, अचानक तपाईले केवल वासनाहरू बाहिर निस्किएको देख्नुहुन्छ। तपाईलाई कहिले थाहा थिएन कि तपाई त्यहाँ हुनुहुन्छ भनेर।
अब व्यवस्था दोषी होइन। पाप हो। व्यवस्थाले राम्रो काम गर्छ किनभने व्यवस्थाले तपाईहरूलाई पाप देखाउँछ। के त्यो राम्रो काम हो र? पक्कै पनि राम्रो काम हो। के तपाई आफ्नो पाप देखेर खुशी हुनुहुन्न? किनभने जब तपाईंले आफ्नो पापलाई वास्तवमा जस्तै देख्नुहुन्छ, तपाईंले मुक्तिदाताको आवश्यकता देख्नुहुन्छ, होइन र? तपाईंले आधा सन्देश प्रचार गर्न सक्नुहुन्न। पाप अपराधी हो, व्यवस्था होइन। एफ.एफ ब्रुस भन्छन्, “शान्तिको खलनायक पाप हो, त्यो पाप हो, जुन शरीरलाई कानूनले जगाउँछ। र यी बिरोधीहहरू," उनी भन्छन्, “जसले भन्छन् कि हाम्रो सम्पूर्ण समस्या व्यवस्था हो उनीहरु गलत छन्। हाम्रो वास्तविक समस्या पाप हो, व्यवस्था होइन। यो यसरी बास गर्ने पाप, हाम्रो शरीर, हाम्रो पतित प्रकृति हो जसले हामीलाई बचाउनको लागि व्यवस्थाको कमजोरीलाई बताउँछ। व्यवस्थाले हामीलाई बचाउन सक्दैन किनभने हामीले यसलाई राख्न सक्दैनौं, र हामीले यसलाई हमीमा बास गर्ने पापको कारणले राख्न सक्दैनौं” बन्द भनाई।
के तपाईंले कहिल्यै गलाती ३:२१ पढ्नुभएको छ? यो सुन्नुहोस्। “के व्यवस्था परमेश्वरका प्रतिज्ञाहरू विरुद्ध छ र? के व्यवस्था परमेश्वरको उद्देश्यसँग बाझिएको छ? परमेश्वरले रोक्नुभएको होस्! किनकि यदि त्यहाँ जीवन दिन सक्ने व्यवस्था दिइएको भए, साँच्चै धार्मिकता व्यवस्थाद्वारा हुनुपर्थ्यो”। अर्को शब्दमा, व्यवस्थामा केही गलत थिएन। यदि त्यहाँ धार्मिकता दिनको लागि व्यवस्था हुन सकिन्थ्यो भने, व्यवस्थाले त्यो गर्थे, तर त्यसो हुन सकेन। व्यवस्थमा केही गल्ती छैन। मानिसमा केही गडबड छ । व्यवस्था समस्या होइन । व्यवस्था समस्या होइन । मानिसहरु समस्या हुन् । तर व्यवस्थाले एक प्रक्षेपण बिन्दु, सञ्चालनको आधार वनायो, यो शब्द aphormē हो, यसको अर्थ आधार, समुद्र तट, एक प्रक्षेपणको बिन्दु हो। र पाप भर्खरै उड्यो।
अब यहाँ दुई विचारहरु छन्। जब तपाइँले परमेश्वरको व्यवस्था के हो भनेर देख्नुहुन्छ, तपाइँ त्यहाँ भएको पापको बारेमा धेरै सचेत हुनुहुनेछ। तर के तपाईले यो पनि याद गर्नुभएको छ कि जब तपाईलाई थाहा छ कि केहि गलत छ भने, तपाईले यसलाई परमेश्वरको व्यवस्थाद्वारा देख्नुहुन्छ, तपाईमा यो गर्नको लागि अनौठो इच्छा छ, र तपाईले यो गलत थियो भनेर थाहा पाउनु अघि तपाईले कहिले पनि गर्न चाहनुभएन भने? मेरो मतलब, यदि तपाईंले मात्र, यदि तपाईंले मलाई केही गर्नु हुँदैन भन्नुभएन भने, म यो नगर्ने बारे धेरै चिन्तित हुदिन। तर जब तपाईले मलाई यो गर्न सक्नुहुन भन्नुहुन्छ, तब म यो गर्न चाहन्छु। यो उल्टो मनोविज्ञान को प्रकार हो, तपाईंलाई थाहा छ? मानिसहरू जान्छन् र हामीलाई कति डरलाग्दो चीजहरू छन् भनेर बताउँछन्। “ओह, त्यो ठाउँमा नजानुहोस्, त्यो डरलाग्दो छ,” र तिनीहरूले यसको बारेमा जति धेरै कुरा गर्छन् हामी यो के होला भनेर हेर्न चाहन्छौं।
धेरै उपयोगी पुस्तक प्रिन्सिपल्स अफ कन्डक्टमा जोन मरेले लेखेका छन्, “जति धेरै कानूनको ज्योति हाम्रो भ्रष्ट हृदयमा उज्यालो हुन्छ , त्यति नै हाम्रो दिमागको शत्रुताले विरोध गर्न जगाउँछ। र जति धेरै यो प्रकट हुन्छ कि शरीरको मन परमेश्वरको व्यवस्थाको अधीनमा छैन भन्ने देखाउँछ” भनाई बन्द।
र जब एक व्यक्तिले परमेश्वरको व्यवस्था देख्छ र त्यो व्यवस्था उसको अगाडि धेरै स्पष्ट रूपमा राखिएको छ, र उसलाई के सही छ र के गलत छ थाहा हुन्छ, तब अचानक निषेधित चीज सबै भन्दा वांछनीय हुन्छन्। र यसले तपाईंलाई देखाउँछ कि मानिस साँच्चै कत्तिको सडेको छ भनेर किनभने परमेश्वरको पवित्र व्यवस्थाको सामना गर्दा, उसले आफूलाई पालन गर्न उत्सुक छैन; उसले यसलाई अनाज्ञाकारी बनाउन आफैलाई अझ ठूलो हदसम्म आक्रोशित भएको पाउँछ। यसैले पछि अध्याय ७ मा जब हामी प्रेरित पावलले भनेको देख्छौं, “ममा परमेश्वरको व्यवस्था पालन गर्न चाहने कुरा छ,” उसले एक अविश्वासीको रूपमा बोलेको छैन किनभने एक अविश्वासीले, जब उसले परमेश्वरको व्यवस्था देख्छ उ ठिक आकर्षि हुदैन; उसलाई त्यो कानूनले गलत गर्न उत्तेजित गरेको छ। त्यसैले व्यवस्थाले पापलाई प्रकट गर्छ र जगाउँछ, र त्यसो व्यवस्थाले गर्नु राम्रो काम हो।
तेस्रो, यसले पापलाई मात्र प्रकट गर्दैन र उसमा भएको पापलाई जगाउँछ र बढाउँछ, तर यसले उसलाई विनाश र नाश गर्छ। पद ९ मा, उनी भन्छन्, “व्यवस्थाविना रहँदा एक पल्ट म जीवित थिएँ”। त्यहाँ, यसको अर्थ उ आत्मिक रूपमा जीवित थिए होइन। उसको मतलब म राम्रो गरिरहेको थिए। म साँच्चै बाँचिरहेको थिएँ। मेरो मतलब, म मेरो सन्तुष्ट, अव्यवस्थित, आत्म-धार्मिक जीवनमा जाँदै थिएँ। सबै ठिकै थियो। म साँच्चै राम्रो गरिरहेको थिएँ तर अचानक जब ममा यो अपराधी उथलपुथल व्यवस्थाको पर्दाफास भयो पापको वास्तवमा के हो भनेर देखायो। पद ९ ले भन्छ, “तर आज्ञा आएपछि पाप जागिउठ्यो, र मचाहिँ मरें”। तपाई मर्नुको अर्थ के हो ? “म मेरा सबै आशाहरू र मेरा सबै सपनाहरू र मैले भरोसा गरेको सबै कुराको अर्थमा मरेँ र मैले आशा गरेको सबै कुरा चकनाचुर भए र नष्ट भए र बर्बाद भए र विनाश भए”।
यो फेरि सबै सुरक्षाको हानि, सबै आत्म-सम्मानको हानि, सबै आत्म-सन्तुष्टिको हानि, आत्म-संरक्षणको सबै भावनाको हानि, आफूलाई बचाउन सक्ने सोच्ने सबै क्षमताको हानि हो। जब मैले परमेश्वरको व्यवस्थाको वास्तविक हद देखेँ र मेरो आफ्नै पापपूर्णता थाहा पाएँ तब म विचलित भएँ। त्यसैले, पापले विनाश गर्छ, यसले विनाश गर्छ। र पावलले के भनिरहेका छन् जब उनले ‘म मरे’ भन्छन्, यो हो कि, म आत्मामा भाँचिएको थिएँ। म पछुतोमा थिएँ। म पश्चातापमा थिएँ। म आत्मामा कमजोर थिएँ। म आफ्नो पापको लागि शोक गरिरहेको थिएँ। म परमेश्वरको अगाडि नम्र थिएँ। यदि तपाईं रोमी ५:६ को सर्तहरूमा चाहनुहुन्छ भने, “म शक्तिविहीन थिएँ। म अधर्मी थिएँ। म – “येशूको सर्तमा,” - एक चिकित्सकको खाँचोमा थिएँ। र पावल यहाँ आफ्नै जीवनको यस बिन्दुमा आएका छन् कि उनी व्यवस्थाको पर्दाफास भएदेखि यस भयानक अपराधबाट बाहिर निस्कने बाटो खोजिरहेका छन्।
र म यहाँ टिप्पणीको रूपमा भन्न सक्छु, तपाईंको मुक्तिको वास्तविकता मूल्याङ्कन गर्ने तरिका परमेश्वरको प्रेमप्रति तपाईंको प्रतिक्रियाद्वारा होइन; यो परमेश्वरको व्यवस्थामा तपाईंको प्रतिक्रियाबाट हो। यो आफ्नो बारेमा राम्रो महसुस गरेर होइन, तर आफ्नो बारेमा नराम्रो महसुस गरेर हो। र संसारमा पापको कमजोर भावनालाई पूरा गर्नु भनेको मानिसहरूलाई प्रेम गर्नु होइन, तर तिनीहरूलाई घृणा गर्नु हो। र यसैले हामीले परमेश्वरको व्यवस्थालाई पुन: पुष्टि गर्नुपर्छ।
त्यसोभए, यहाँ तेस्रो बुँदा यो हो कि व्यवस्थाले पापीलाई नष्ट गर्छ। यसले उसलाई केवल विनाश गर्छ, र वास्तवमा परमेश्वरले गर्न चाहनुहुने कुरा यहि हो; उसलाई निराश, असहाय, शक्तिविहीन अवस्थामा राख्नु हुन्छ। व्यवस्थाले साँच्चै पापलाई बढाउँछ।
कोही बेलुनको बारेमा वैज्ञानिक प्रयोगको बारेमा लेख्दै थिए। तिनीहरूले एउटा बेलुनलाई पानीले भरे, त्यसलाई फुलाएर, त्यसपछि पानीले भरे, र तिनीहरूले त्यसलाई रैटलस्नेकले नजिक ल्याए। र रैटलस्नेकले जब न्यानो पानी र बेलुनमा तातो हावाबाट निस्केको ताप महसुस गर्छ र आफ्नो फ्यानहरू प्रहार गर्छ र बेलुन फट्छ, र बाहिर निस्कने विषालु विष जम्मा गरी जम्मा गर्छन्। र यो प्रयोग चाखलाग्दो थियो किनभने यसले बेलुन नजिक नआउन्जेल सर्पको ग्रन्थिमा विष सुप्त हुन्छ भन्ने संकेत गर्छ। तर जब बेलुन नजिक आउँछ, त्यसले विष छोड्ने अवसर प्रदान गर्दछ, र म व्यवस्थालाई पनि उस्तै रूपमा देख्छु। मानिसको पापको विष निष्क्रिय रहन्छ जबसम्म उनी अचानक परमेश्वरको व्यवस्थामा पर्दैनन्, र कुनै न कुनै तरिकाले, यसले उसलाई बाहिर निकाल्छ। जब उसले त्यो निषेधित चीज देख्छ, त्यो चीजमा निश्चित आकर्षण हुन्छ र विष बाहिर निस्कन्छ।
जोन बुन्यानसँग उनको पिलग्रिम प्रोग्रेसमा यसको अद्भुत तस्वीर छ जहाँ उनको दोभाषेको घर छ, तपाईंलाई थाहा छ, र क्रिश्चियनलाई त्यहाँ लगिएको हुन्छ। र त्यहाँ यो ठूलो ठूलो कोठा हुन्छन र ठूलो कोठाले हृदयको प्रतिनिधित्व गर्दछ, र कोठा धुलोले भरिएको हुन्छ र धूलोले पापलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। र यस कोठामा एक जना मानिस आउँछन् र त्यो मानिस व्यवस्था हुन्छ, र मानिसको झाडू हुन्छ। अनि उ यो सबै धुलो लिएर यो ठूलो कोठामा आउँछ, र यो झाडुले पागल जस्तै झडन थाल्छ। अनि के हुन्छ थाहा छ? जताततै धूलो मात्रै हुन्छ, जताततै निस्सासिने धूलो ताकि क्रिस्चियन त्यहाँ लगभग निसास्सिए। व्यवस्थाले के गर्छ थाहा छ ? यसले मात्र यो गर्छ। यो केवल तपाईंको जीवनमा आउँछ र सबै ठाउँमा पापलाई उत्तेजित गर्दछ। त्यो यसको राम्रो नियत हो। यो यसको राम्रो उद्देश्य हो ताकि तपाईले देख्न सक्नुहुन्छ कि तपाई कस्तो पापी हुनुहुन्छ, कि तपाईले येशू ख्रीष्टमा उपचार खोज्न सक्नुहुन्छ।
“व्यवस्था विना,” पद ८ ले भन्छ, “पाप मरेको छ”। अब कानुनको राम्रो उद्देश्य देख्नुहुन्छ ? यो पहिलो उद्देश्य हो, यसले पापलाई दोषी ठहराउन सक्छ। पद १० लाई हेरौं। “जीवनको प्रतिज्ञा दिने त्यही आज्ञाले मेरो निम्ति मृत्यु ल्यायो”। कस्तो गजबको कथन । जीवन ल्याउने उद्देश्यको लागि निर्धारित गरिएको आज्ञाले, मैले बरु मृत्युको ल्याएको पाँए। मलाई बाँच्नुको सट्टा, यसले मलाई मार्यो, यसले मलाई मार्यो, यसले मलाई विनाश गर्यो। र उसले त्यही विचारलाई पछ्याइरहेको छन कि पापले मानिसलाई नष्ट गर्छ भनेर।
अब जीवनमा आशिष दिनको लागि व्यवस्था दिइएको थियो। आशीर्वाद दिनको लागि, जीवनलाई पूर्ण र धनी र अर्थपूर्ण र उद्देश्यपूर्ण र आनन्दित र आनन्दित बनाउनको लागि व्यवस्था दिइएको थियो। त्यसैले परमेश्वरले व्यवस्था दिनुभयो। वास्तवमा, यदि तपाईंले पुरानो नियमलाई बारम्बार पढ्नुभयो भने, तपाईंले पुरानो नियमको पाठले भन्छ, “यदि तपाईंले यी कुराहरू गर्नुभयो भने, तपाईंले जीवनमा समृद्धि पाउनुहुनेछ”। तपाईंले हितोपदेशहरू पढ्नुहुन्छ भने यसले यस तथ्यको बारेमा कुरा गर्छ कि यदि तपाईं आज्ञाकारी हुनुहुन्छ र तपाईंले परमेश्वरको बुद्धिलाई स्वीकार गर्नुहुन्छ र तपाईंले परमेश्वरको बुद्धि लागू गर्नुहुन्छ भने, तपाईंको दिन पृथ्वीमा लामो हुनेछ, र परमेश्वरले तपाईंलाई जीवनको गुणस्तर दिनुहुनेछ, र परमेश्वरले तपाईंलाई जीवनको मात्रा दिनुहुनेछ र परमेश्वरले तपाईंको जीवनलाई समृद्ध बनाउनुहुनेछ, र परमेश्वरले तपाईंको जीवनलाई आशिष् दिनुहुनेछ, र परमेश्वरले तपाईंको जीवनमा प्रशस्त दयाहरू खन्याउनुहुनेछ। तपाईंले देख्नुभयो, परमेश्वरको व्यवस्था, परमेश्वरको आज्ञालाई धन्य जीवन उत्पादन गर्न नियुक्त गरिएको थियो। यसको मतलब केवल तपाईलाई शारीरिक रूपमा बाँच्न लगाउनु मात्र होईन, तर तपाईलाई पूर्णता र समृद्धि दिनुको अर्थ भनेको जीवित हुनु हो। यो मानिसहरूलाई जीवनको मार्गमा राख्न, र यसको चरम पूर्णतामा बाँच्न थियो।
त्यो व्यवस्थाको उद्देश्य थियो। तर ध्यान दिएर सुन्नुहोस्, नबचाँइको व्यक्तिमा यसले त्यो उद्देश्य पूरा गर्न सक्दैन किनभने नबचाँइको व्यक्तिले व्यवस्था पालन गर्न सक्दैन; त्यसकारण, यसको आशिषको लाभ प्राप्त गर्न सक्दैन। र पावलले यहाँ भनेको कुरा यही हो। परमेश्वरले मलाई पूर्ण, धनी र अर्थपूर्ण जीवन दिनको लागि बनाएको व्यवस्थाले मलाई मार्यो, मलाई विनाश गर्यो, मलाई मार्यो।
तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, के व्यवस्थाले कहिले जीवन दिन सक्छ”? ठिक छ, यस अर्थमा पावलको अर्थ यहि हो, अवश्य पनि। यदि तपाईं क्रिस्चियन हुनुहुन्छ र तपाईंले प्रभु येशू ख्रीष्टलाई प्रेम गर्नुहुन्छ र पवित्र आत्मा तपाईंभित्र वास गर्नुहुन्छ भने, तपाईंभित्रको पवित्र आत्माले व्यवस्था पालन गर्न सक्नुहुन्छ, के उहाँले सक्नुहुन्न? रोमी ८:४ मा हेर्नुहोस्, र म तपाईंलाई यसको पूर्वावलोकन दिनेछु। यसले भन्छ, “यस हेतुले कि व्यवस्थाको उचित आवश्यकता हामीमा पूर्ण होस्, हामी जो पापमय स्वभावअनुसार होइन”, तर के को अनुसार? “पवित्र आत्माअनुसार चल्दछौं” व्यवस्थाले यस अर्थमा तपाईलाई जीवन दिन सक्छ, यदि तपाईले आत्माको शक्तिमा परमेश्वरको आज्ञापालन गर्नुहुन्छ जुन तपाईले क्रिश्चियन हुनुहुन्छ भने मात्र गर्न सक्नुहुन्छ। यदि तपाईंले आत्माको शक्तिमा परमेश्वरको आज्ञा पालन गर्नुभयो भने, के परमेश्वरले तपाईंको जीवनमा आशिष् दिनुहुनेछ? पक्कै पनि उहाँले दिनुहुन्छ। के परेमेश्वरले तपाईको जीवनलाई समृद्ध बनाउनुहुनेछ? पक्कै पनि उहाँले बनाउनुहुनेछ। के परमेश्वरले तपाईंको जीवनमा अनुग्रह खन्याउनुहुनेछ? पक्कै पनि उहाँले खन्याउनुहुनेछ। के परमेश्वरले तपाईंलाई पूर्ण रूपमा जीवन बिताउन अनुमति दिनुहुन्छ? पक्कै पनि उहाँले दिनुहुन्छ, र यो बिन्दु हो। व्यवस्थालाई जीवनमा आशीर्वाद ल्याउनको लागि दिइएको थियो, तर यो गर्न सक्ने एक मात्र तरिका हो जब मानिसलाई छुटकारा दिइन्छ यो गर्न दिइएको थियो किनभने एक छुटकारा प्राप्त नगरिएको मानिस पापले यति धेरै शक्तिशाली हुन्छ कि उसले व्यवस्थालाई कुनै पनि हालतमा पालन गर्न सक्दैन; त्यसकारण, व्यवस्थाले उसलाई जीवनको कुनै अर्थ ल्याउन सक्दैन। र यसैले मानिसको लागि जीवन र यसको पूर्णता सुरक्षित गर्न डिजाइन गरिएको व्यवस्थाले मृत्यु र विनाश र विनाश र विनाश, निराशा, मोहभंग मात्र ल्याउँछ।
र मलाई लाग्छ कि तपाईं यहाँ हेर्न चाहनुहुन्छ कि यहाँ जीवन खुशी र पवित्रता संग सम्बन्धित छ, र यहाँ मृत्यु दुख र पाप संग सम्बन्धित छ। र जब परमेश्वरको व्यवस्था एक अपरिवर्तित व्यक्तिकाहाँ आउँछ, यसले उसलाई कति दुष्ट छ भनेर देखाउँछ र उसलाई दुःखी बनाउँछ। तर जब परमेश्वरको व्यवस्थाले पवित्र आत्माको शक्तिद्वारा क्रिस्चियनको हृदयमा काम गर्न थाल्छ, यसले उसको खुसी र पवित्रता र आशिष् ल्याउँछ।
त्यसैले, सुन्नुहोस्, मुक्ति नपाएका मानिसहरूले व्यवस्थाबाट मुक्ति वा पवित्रताको आशा गर्न सक्दैनन्। तिनीहरूले गर्न सक्दैनन्, र यो पावलले आफ्नो जीवनमा अनुभव गरिरहेको थियो। उनले भनेका छन्, जीवनको लागि प्रदान गरेको आज्ञा, मैले मृत्युसम्म पाएको पाएँ। मैले मेरो जीवनलाई अर्थपूर्ण बनाउने र मेरो जीवनलाई उद्देश्यले भर्ने सोचेको ईश्वरको नियमले मेरो लागि विनाशबाहेक अरू केही पाएन। र त्यसपछि उनले फिलिप्पी ३ मा यसो भनेका छन्, “त्यसैले मैले गरेका सबै कुराहरू मैले हेरें, र मैले भनेँ कि यो सबै गोबर हुन”। कानूनले ममा मल बाहेक केही उत्पादन गर्न सकेन किनभने यो मानिसको पापपूर्णताले असक्षम छ।
अब पद ११, र यहाँ उसले मूलतया उही विचार दोहोर्याउँछ, “किनकि पापले आज्ञाद्वारा मौका पाएर मलाई छल्यो, र त्यसैद्वारा मलाई मार्यो”। र यहाँ फेरि उसले आएर भन्छ कि पापले उसलाई फेरि मार्यो जब व्यवस्था आयो। उ शाब्दिक रूपमा विनाश भएको थियो। “व्यवस्थामा यसको प्लेटफर्म फेला पार्ने पाप मेरो लागि स्पष्ट भयो, र म विनाश भएँ, र यस अर्थमा वास्तवमै मृत्यु हो। मेरो मतलब, पावलले आफू जिउँदै छ भनी सोचे। मेरो मतलब, उसले आफूलाई धार्मिकता ठान्ने काम गर्दै थियो। उनले आफू निर्दोष भएको ठाने। उनी परमेश्वरको लागि जोसिलो थिए। उनले क्रिस्चियनहरूलाई सताइरहेको थिए। उनी इस्राएलको नेतृत्वको एक सदस्य थिए, , “ओह, परमेश्वरन मसँग कस्तो खुसी हुनुपर्छ भनेर र उनले आफैलाई हेरेर सोचेको हुनुपर्छ। केटा, म आध्यात्मिक रूपमा जीवित छु। मैले सबै पालन गरेको छु”।
अनि त्यसपछि उनले परमेश्वरको पवित्र व्यवस्थाको वास्तविकताको सामना गर्यो। उनले आफैं भित्र हेर्यो र आफ्नै हृदयमा आफ्नै स्वभावको खराबी देख्यो र, उनले महसुस गरे कि उनले गरिरहेको सबै चीजहरूले आशीष ल्याउँदैनन् भनेर। उनले सबै मल गन्यो। उनले आफूलाई येशू ख्रीष्टको कृपामा फ्याँए किनभने उनलाई थाहा थियो कि व्यवस्थाले उनलाई जीवित बनाएको थिएन भनेर, यसले भर्खरै उसलाई मारेको थियो। र मेरो प्यारो साथीहरु हो, त्यो एक छल हो जुन पापले तपाईमा खेल्छ।
पद ११ मा फर्कनुहोस्। उनी भन्छन्, “आज्ञाद्वारा मेरो समझमा आएको पापले मलाई छल्यो”। यसले मलाई धोका दियो। यसले कसरी दियो? पापले उसलाई कसरी धोका दियो? किनभने यसले उसलाई एउटा कुराको आशा गर्न प्रेरित गर्यो जब कि उसले अर्को अनुभव गरिरहेको थियो। तपाईंले देख्नुभयो, उनले सोचे कि यदि ऊ केवल आफै-धर्मी भयो भने, उसले वास्तविक जीवन पाउनेछ भनेर। मानिस हो, उसले साँच्चै जीवन पाउनेछ। उसले आशिष पाउँनेछ। उसले उद्देश्य प्राप्त गर्नेछ। उसले अर्थ पाउँनेछ। तर तपाईलाई थाहा छ उसले के पायो? मृत्यु, दुख, पाप, दुख, निराशा, निराशा। अनि तपाई केहि जान्न चाहानुहुन्छ? संसार उनीजस्तै मानिसहरूले भरिएको छ, र तिनीहरू आफै धर्मी ठान्ने पागलपनको धर्मको पछि दौडिरहेका छन्, नियम पालन गर्ने धर्म, आफ्नो मोती बोल्ने धर्म, वा तिनीहरूको मैनबत्ती बाल्ने, वा तिनीहरूको मन्दिरमा जाँने धर्म। तिनीहरूको सेमिनार र तिनीहरूको बाइबल कक्षाहरूमा जाने, वा तिनीहरूका सांस्कृतिक नेताहरू सुन्न जाँने धर्म। धर्महरू जहाँ उनीहरूलाई भनिन्छ यदि तपाईंले धेरै कुराहरू यस्तै र यस्तै धेरै गर्नुभयो भने, र यदि तपाईं निश्चित राम्रो जीवन बिताउनुभयो भने, र तपाईंले यो गर्नुभएन भने र तपाईंले त्यसो गर्नुहुन्छ भने, र यदि तपाईंले आफ्ना सबै कामहरू जारी राख्नुहुन्छ भने। र यी सबै नियमहरू पालन गर्नुहोस् जुन कथित रूपमा परमेश्वरले लेख्नुभएको छ, यदि तपाईंले यो गरिरहनुभयो भने तपाईं वास्तवमै जीवित हुनुहुनेछ।
र यी व्यक्तिहरू यो सामानसँगै जान्छन् र उनीहरूलाई थाहा छ यदि उनीहरूले सोच्छन् र उनीहरूको हृदयमा हेर्छन् भने तिनीहरू जीवित छैनन्, र त्यो प्रणालीद्वारा उनीहरूलाई गरिएका सबै वाचाहरू अपूरा छन्, अपूर्ण छन्। र यदि तिनीहरू साँच्चै रोकिन्छन् र तिनीहरूको हृदयमा हेर्छन्, तिनीहरूले जीवनलाई कत्ति पनि भेट्टाउँदैनन् तिनीहरूले दुःख र दुख र मृत्यु पाउँछन्। र त्यो हो पापको छल, मेरो साथीहरु हो। त्यो पापको छल हो।
पावलले महसुस गरे कि - यहाँ एउटा महत्त्वपूर्ण विचार छ - कि सबै वांछनीय आत्मिक लक्ष्यहरू व्यवस्था मार्फत उपलब्ध छन् भनेर सोच्यो। तर जब उसले सत्य बुझ्यो, उसलाई थाहा भयो कि ऊ धोकामा परेको थियो। र हाम्रो संसारमा लाखौं मानिसहरू छन् जो धेरै धोकामा छन्। मलाई लाग्छ कि तपाईंले यो भन्न सक्नुहुन्छ, पापको अत्याधिक छल यो हो, यसले मानिसहरूलाई उनीहरूले परमेश्वरलाई खुशी पार्न र आफ्ना कामहरूद्वारा उहाँको आशिष प्राप्त गर्न सक्छन् भन्ने सोच्न लगाउँदछ। तपाईंले त्यो बुझ्नुभयो? त्यो पापको अन्तिम छल। यसले मानिसहरूलाई विश्वास गराउँदछ कि तिनीहरूले आफ्नै कामहरूद्वारा परमेश्वरको अनुग्रह र उहाँको आशिष् प्राप्त गर्न सक्छन्। त्यो धोखा हो, हैन र? किनभने यो सत्य होइन। यो सत्य होइन। पापले धोका दिन्छ।
एफिसी ४:२२ मा सुन्नुहोस्, “छली लालसाहरूद्वारा भ्रष्ट भएका तिमीहरूको अगाडिको जीवनको ढाँचासँग सम्बन्धित तिमीहरूको पुरानो स्वभाव त्याग”। र त्यसपछि हिब्रू ३:१३, “जबसम्म “आजको दिन” भन्ने कुरा छ, तबसम्म एउटाले अर्कालाई अर्ती देओ, र पापको छलछामले तिमीहरू कसैको हृदय कठोर नहोस्”। हे मेरा मानिसहरू हो, पाप धेरै छलि छ। तपाई देख्नुहुन्छ, मानिसहरूले सोच्छन् कि उनीहरूले राम्रो गरिरहेका छन्, र तिनीहरू छैनन्। तिनीहरू सोच्छन् कि तिनीहरूले परमेश्वरलाई खुशी पार्छन्। के तपाईलाई थाहा छ त्यहाँ कतिजना मानिसहरू छन् जसले वास्तवमा आफ्नो धार्मिक गतिविधि मार्फत आफूले चर्चमा गएर पैसा दिएर र निश्चित नियमहरू पालना गरेर परमेश्वरलाई प्रसन्न तुल्याउँदै छन् भन्ने सोच्दछन्, तिनीहरूको धार्मिक प्रणालीमा जुनसुकै नियमहरू छन्, धार्मिक संस्कारमा गएर तिनीहरूले वास्तवमै सोच्छन कि तिनीहरूले परमेश्वरलाई प्रसन्न तुल्याएकाछन् भनेर। र त्यो सबै झूटको झूट र पापको छल हो। यदि शैतानले केहि चाहन्छ भने, उसले मानिसहरूलाई सत्य बिना उनीहरु ठीक छ भनी सोचेको चाहन्छ, हैन र?
तसर्थ, व्यवस्थाले पाप प्रकट गर्छ, व्यवस्थाले पापलाई जगाउँछ र व्यवस्थाले पापीलाई आफ्नो छलले नष्ट गर्छ। तपाईं भन्नुहुन्छ, “त्यसो भए, कानून खराब हुनुपर्छ भनेर”। ओह, यो भयानक हुनुपर्छ। यदि यसले मानिसहरूलाई यी सबै खराब कामहरू गर्छ भने यो नराम्रो कुरा हुनुपर्छ। होइन, पटक्कै होइन। यसले हामीलाई चौथो र अन्तिम बिन्दुमा लैजान्छ: व्यवस्थाले पापको पापपूर्णतालाई प्रतिबिम्बित गर्दछ। यसले पापलाई प्रकट गर्दछ, पापलाई जगाउँछ, पापीलाई नष्ट गर्छ, र पापको पापपूर्णतालाई प्रतिबिम्बित गर्दछ।
पद १२, ध्यानपूर्वक सुन्नुहोस्, “व्यवस्था पवित्र छ, र आज्ञा पवित्र, न्यायसङ्गत र असल छ”। पावल, के भन्दै छौँ, तिमीले भर्खरै भन्यौ कि व्यवस्थाले पापलाई प्रकट गर्छ र व्यवस्थाले पापलाई जगाउँछ र व्यवस्थाले मानिसहरूलाई धोका दिन पापको प्रयोग गरेर विनाश गर्छ। यो कसरी पवित्र, न्यायपूर्ण र असल हुन सक्छ? प्रियहरु हो, यो यहाँ मुख्य विचार हो, । यस अध्यायमा यो वास्तवमै मुख्य विचार हो। पद १४ मा हेर्नुहोस्, उनी भन्छन्, “व्यवस्था आत्मिक छ”। पद २२ मा हेर्नुहोस्, “म व्यवस्थामा रमाउँछु”। पद १६, “व्यवस्था, यो असल छ”। पावल भन्छन् व्यवस्था असल छ। व्यवस्था पवित्र छ। व्यवस्था न्यायसंगत छ। व्यवस्था आत्मिक छ। म व्यवस्थामा रमाउँछु। व्यवस्थामा केही गलत छैन। यदि व्यवस्थाले पाप प्रकट गर्छ भने, यी व्यवस्थाको गल्ती केही छैन।
मेरो मतलब, यदि तपाइँ एक व्यक्तिलाई अदालतमा लैजानुहुन्छ र त्यो व्यक्तिलाई हत्याको अभियोगमा जेल पठाइयो र मृत्युदण्ड दिइयो भने, तपाइँ व्यवस्थालाई दोष दिनुहुन्छ? यो व्यवस्थाको गल्ती हो? होइन। तपाईं केहि जान्न चाहनुहुन्छ? यो वकिलहरूको गल्ती पनि होइन। यो न्यायाधीश पनि गल्ती होइन। यो जूरोको पनि होइन। उनलाई सजाय दिने अदालतको पनि होइन; यो व्यवस्था को हो। र अदालतको सम्पूर्ण उद्देश्य भनेको कानूनलाई कायम राख्नु मात्र हो। एक व्यक्तिले आफैलाई कानूनको विरुद्धमा काम गर्छ, भने यो मानिस हो जो गल्तीमा हुन्छ, व्यवस्थाको होइन। र यसैले यो हो कि व्यवस्था पवित्र छ, अर्थात्, यो परमेश्वर जस्तै शुद्ध छ। र यदि परमेश्वरले आफ्नो स्तर प्रकट गर्नुभयो भने, यो उहाँ जस्तै शुद्ध हुनेछ। यो न्ययिक छ । यसको मतलब यो समानतामा छ। यो उचित छ। यो ठिक छ। तब यो शुद्ध छ, र यो सही छ। व्यवस्थामा कुनै गल्ती छैन। व्यवस्थामा अन्याय हुने केहि कुरा छैन।
र अन्तमा, यो असल छ। यसको मतलब के हो? यसले मानिसको आशीर्वादलाई बढावा दिन्छ। त्यसैले हामी भन्न सक्छौं कि यो पवित्र यस अर्थमा छ कि यसले परमेश्वरको पूर्णतालाई प्रकट गर्दछ। यो केवल न्यायिक यस अर्थमा छ कि यो पूर्ण न्यायिक छ। र यो अर्थमा असल छ कि यसले मानिसको सर्वोच्च आशीर्वादलाई बढावा दिन्छ। तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, यो कसरी गर्न सक्छ? संसारमा कसरी व्यवस्थाले यी सबै पापलाई फस्टाएर मानिसको भलाइलाई बढावा दिन सक्छ?” किनभने जहाँ पाप फस्टाउँछ, जहाँ पाप प्रशस्त हुन्छ, के? अनुग्रह धेरै प्रशस्त हुन्छ। र जसरी व्यवस्थाले पापको पापपूर्णतालाई जगाउँछ, एक व्यक्तिले आफू के हो भनेर देख्छ, र त्यसपछि उसलाई थाहा हुन्छ कि उसलाई मुक्तिदाताको आवश्यकता छ भनेर। र जब उ मुक्तिदाताकहाँ दगुर्न्छ, उनको लागि अनुग्रह उपलब्ध हुन्छ।
अब यदि तपाईं फिर्ता जानुहुन्छ भने, उदाहरणका लागि, भजन १९ र पद ७ मा, यसले यहाँ भन्छ, र यो व्यवस्थाबारे एक अद्भुत पाठ हो, “परमप्रभुको व्यवस्था सिद्ध छ, प्राणलाई पुनर्जीवित गराउने। “परमप्रभुका कानूनहरू विश्वसनीय छन्, निर्बोधलाई बुद्धिमान् तुल्याउने। परमप्रभुका नियमहरू ठीक छन्, हृदयलाई आनन्द गराउने। परमप्रभुका आज्ञाहरू उज्ज्वल छन्, आँखालाई प्रकाश दिने। परमप्रभुको भय स्वच्छ छ, अनन्तकालसम्मै स्थिर रहने। परमप्रभुका विधिहरू सच्चा छन्, ती सर्वथा धर्ममय छन्। सुनभन्दा पनि ती बढ़ी चाहना गर्ने योग्य छन्, निखुर सुनभन्दा पनि ज्यादै बढ़ी, चाकाबाट टप्कने महभन्दा बढ़ी गुलिया”। अब यो, पद ११, “तीबाटै तपाईंको दासले चेताउनी पाउँदछ, ती पालन गर्दा ठूलो इनाम मिल्नेछ”।
अर्को शब्दमा, परमेश्वरको व्यवस्थाको एउटा अद्भुत उद्देश्य छ। यसले आत्मालाई परिवर्तन गर्छ। यसले निर्बोधलाई बुद्धिमानी बनाउँछ। यसले सत्यता उजागर गर्छ। अनि यसरी व्यवस्था पवित्र छ, र व्यवस्था न्यायी छ, र व्यवस्था असल छ, र व्यवस्था आत्मिक छ, र व्यवस्था आनन्दित छ। र यदि मानिसले यसलाई पालन गर्न सक्दैन भने, त्यहाँ व्यवस्थाको केहि गल्त छैन, मानिसमा केहि गल्ती छ।
अब पद १३ मा हामी निष्कर्षमा पुग्छौं। “त के जो असल छ, त्यसले मेरो निम्ति मृत्यु ल्यायो त? अर्को शब्दमा, के व्यवस्थाले मेरो पापको दोष लिन्छ? र म तपाईलाई हाम्रो अपराध, हत्या, डकैती वा केहिको हाम्रो विश्लेषणमा लैजान्छु, के व्यवस्था दोषी छ? छैन ! व्यवस्थालाइ दोष दिनु हुँदैन । व्यवस्थाले पापीलाई मात्र प्रकट गर्छ। त्यसैले उसले भन्छ, “के जो असल छ, त्यसले मेरो निम्ति मृत्यु ल्यायो त? परमेश्वरले रोक्नुभएकोहोस्”! व्यवस्थालाई घातक बनाइएको थिएन। पाप घातक छ। व्यवस्था अझै पनि आशिष्, जीवनको पूर्णता उत्पादन गर्न दिइएको थियो। मानिस व्यवस्थामा बाँच्न नसकेकोले मात्रै व्यवस्थालाइ नराम्रो भन्ने मिल्दैन। यसको मतलब हो कि मानिस खराब छ।
अब पद १३ ले सबै कुराको सारांशमा यसो भन्छ, “तर पापचाहिँ पापैको रूपमा देखिओस् भनेर असल कुराद्वारा पापले ममा मृत्यु उत्पन्न गराइरहेछ, ताकि आज्ञाद्वारा” के? “पाप सम्पूर्ण रूपमा पापमय बनोस्”। तपाईंले देख्नुभयो, उसले केवल व्यवस्थाले पाप प्रकट गर्छ भनी भनेका छन। वाक्यांशलाई ध्यान दिनुहोस् “पापचाहिँ पापैको रूपमा देखिओस् भनेर” यो साँचो चरित्र उजागर हुन्छ जब तपाईले वास्तवमा परमेश्वरको नियम बुझ्नुहुन्छ। अब, मलाई यो फेरि भन्न दिनुहोस् ताकि तपाईले बुझ्नुहुनेछ। तपाईंले पापको विरुद्धमा प्रचार गर्नुको कारण र तपाईंले आफ्नो सन्देशमा परमेश्वरको व्यवस्थालाई दृढतापूर्वक वर्णन गर्नुको कारण, र तपाईंले यो गर्नुपर्छ, तपाईंले पापको विरुद्धमा प्रचार गर्नुपर्छ, र तपाईंले परमेश्वरको पवित्र स्तरको प्रचार गर्नुपर्छ, तपाईंले त्यसो गर्नुको कारण यही हो। कि पाप पाप जस्तो देखिन सक्छ, ताकि मानिसहरूले देख्न सकून् कि तिनीहरूमा कति कमि छन् भनेर। तपाई पापको पर्दाफास गर्दै हुनुहुन्छ। र यसैले उनी भन्छन कि जब पाप देखा पर्न सक्छ कि पाप व्यवस्था द्वारा खुल्ला गरिएको छ, यसले ममा मृत्युको काम गर्छ जुन राम्रो काम हो। जे असल छ त्यो व्यवस्था हो, तर यसले मृत्यु ल्याउँछ। के गर्छ? व्यवस्थाले? होइन, पापले व्यवस्थाबाट बाहिर काम गर्छ।
अर्को शब्दमा, म जब व्यवस्थालाई देख्छु। आफू कमजोर भएको देख्छु । र म भन्छु, “हे दुखी मानिस म हुँ, हे दयालु परमेश्वर, मलाई मद्दत गर्नुहोस्। म पापी हुँ। “तपाईंले करदातालाई उसको छातीमा कुटपिट गरेको सम्झनुहुन्छ, “परमेश्वर म पापीलाई दया गर्नुहोस्”। उसले किन त्यसो भन्यो ? किनभने उसले आफू पापी भएको देख्यो, किनकि उसले परमेश्वरको व्यवस्था बुझ्यो। उ चेतनामा आयो।
अब पावलको तर्क एकदमै शक्तिशाली छ। व्यवस्था पवित्र, न्यायपूर्ण र असल छ। व्यवस्थाले पापलाई प्रकट गर्दछ र बढाउँछ र पापीलाई शाब्दिक रूपमा विनाश र विनाश गर्न पाप प्रयोग गर्दछ। अब यो सुन्नुहोस्, यी सबैले, पद १३ को अन्तमा, पाप अत्यन्त पापपूर्ण छ भनेर देखाउँछ। उसको मतलब के हो? ध्यान दिएर सुन्नुहोस्। हेर्नुहोस् पाप कत्तिको पापपूर्ण छ, र यहाँ तपाइँ यसलाई कसरी देख्न सक्नुहुन्छ, त्यो पापले परमेश्वरको व्यवस्था प्रयोग गर्न सक्छ जुन पवित्र, न्यायपूर्ण र असल छ त्यस्ता भयानक प्रभावहरू उत्पादन गर्न। बिन्दु यो हो कि पापले पनि घुमाउन सक्छ, त्यहाँ रहेको सबैभन्दा शुद्ध चीजलाई विकृत गर्न सक्छ। यस्तो पापी छ पाप । र जीवन ल्याउनको लागि बनाइएको व्यवस्था, पापले मृत्यु ल्याउनको लागि घुमाउँछ र विकृत गर्दछ।
त्यसोभए हामी भन्छौं, र पावलले भनेको पाप यति पापी छ, कि यसले हेरफेर गर्नेछ र मानिसहरूलाई धिक्कार्न र तिनीहरूलाई तिनीहरूको धिक्कारको बाटोमा धोका दिन परमेश्वरको पवित्र व्यवस्थालाई प्रयोग गर्नेछ। यो व्यवस्थाको गल्ती होइन, पापको हो। मानिसहरू यति दुष्ट छन् कि परमेश्वरको व्यवस्थाको पवित्र उद्देश्यलाई बुझ्नुको सट्टा, तिनीहरूले आफैंलाई यसको विरुद्धमा गाली गर्छन्, र धोकामा पार्छन्। त्यो पापको दुष्टता हो।
त्यसकारण, व्यवस्थाको राम्रो काम, यसको शक्तिले हामीलाई निराशातर्फ धकेल्छ र निराशाबाट मुक्ति आउँछ। तर हामीले पापको पूर्ण पापपूर्णता पनि देख्न सक्छौं कि यसले परमेश्वरको पवित्र, न्यायी र असल व्यवस्था लिन्छ र मृत्युको काम गर्न प्रयोग गर्दछ।
अब, जब हामी निष्कर्षमा पुग्छौं, म तपाईंलाई गलाती अध्याय ३ मा आकर्षित गर्न चाहन्छु र तपाईंलाई धेरै पदहरू पढ्न चाहन्छु। गलाती ३, यो धेरै महत्त्वपूर्ण छ। पद १९, “तब व्यवस्थाको आवश्यकता किन पर्यो त? जुन सन्तानलाई प्रतिज्ञा भएको थियो, ऊ नआउञ्जेल अपराधको कारणले व्यवस्था थपियो” पावलले गलातीहरूलाई भन्छन्, “अपराधहरूको कारणले। मानिसहरूले आफ्नो पाप देखून् भनेर व्यवस्था आयो।” त्यो हामीले भर्खरै बनाएको सम्पूर्ण बिन्दु हो। अब हेरनुहोस्। “सन्तान नआएसम्म”। त्यो को हो? मुक्तिदाता, मसीह। तपाईंले देख्नुभयो, व्यवस्था मानिसहरूलाई तिनीहरूको मुक्तिदाताको आवश्यकता देखाउनको लागि आएको थियो, तिनीहरूलाई तिनीहरू कत्तिको पापी थिए भनेर देखाउनको लागि जबसम्म उहाँ आउनुहहुन्छ र तिनीहरूलाई बचाउन सक्नुहुन्थ्यो।
पद २१, “के व्यवस्था परमेश्वरका प्रतिज्ञाहरू विरुद्ध छ? परमेश्वरले रोक्नुभएको होस्” पद २२, “तर धर्मशास्त्र, वा व्यवस्था – “एउटै कुरा हुन,” - सबै पापको अधीनमा समाप्त भएको छ। किन? “ताकि जुन प्रतिज्ञा येशू ख्रीष्टमाथि विश्वासद्वारा दिइएको थियो त्यो विश्वास गर्नेहरूलाई दिइओस्”। अब यो पद हेर्नुहोस् तर विश्वास आउन अघि हामी व्यवस्थाको वशमा थियौं, र विश्वास प्रकट नभएसम्म हामी थुनिएका थियौं। विश्वासद्वारा हामी धर्मी ठहरिन सकौं भनेर व्यवस्थालाई हाम्रो संरक्षक भई हामीलाई” के “ख्रीष्टसम्म डोर्याउने जिम्मा दिइयो। ताकि हामी? "- विश्वास द्वारा धर्मी ठहरिनसकोस् भनेर। अब व्यवस्थाको पूरै कुरा बुझ्नुभयो ? विश्वासद्वारा धर्मी ठहरिन सकौं भनेर हामीलाई ख्रीष्टमा ल्याई।
रोबर्ट मुर्रे (एम'चेन ) M'Cheyne १८४३ मा ३० वर्षको उमेरमा मृत्यु भयो, यो संसारमा छाप छोड्नुभयो। उहाँका लेखहरूमा म लामो समयसम्म अल्झिएँ । उनले एउटा कविता लेखे, यो यस्तो छ: “म एक पटक अनुग्रह र परमेश्रको लागि अपरिचित थिएँ। मलाई मेरो खतरा थाहा थिएन र मेरो भार महसुस भएन। साथीहरूले रूखमा ख्रीष्टको उचालिएको कुरा गरे तापनि जेहोवा-सिड्केनु मेरो लागि केही थिएनन्। अनि यसको अर्थ यहोवा, हाम्रो धार्मिकता हो। “म प्रायः यशैयाको जंगली नाप र जोनको सरल पृष्ठलाई शान्त पार्न वा संलग्न गर्न खुशीसाथ पढ्छु। तर तिनीहरूले रगत छर्किएको रूखको चित्रण गर्दा पनि यहोवा-त्सिडकेनु मलाई केही लागेन। त्यो सियोनका छोरीहरूका आँसुहरू झरेको जस्तै, जब म रोएँ पानी मेरो आत्मामा पुग्यो। तर पनि सोचेकी थिइनँ कि मेरा पापहरूले रूखलाई योहोवा-सिड्केनुले कीला लगाएका छन् मेरो लागि केही होइनन्। जब स्वतन्त्र अनुग्रहले मलाई माथिबाट उज्यालोले जगायो, तब कानूनी डरले मलाई हल्लायो, म मर्न काँपें। कुनै शरण, कुनै सुरक्षा आफैमा देख्न सकिन, यहोवा-त्सिदकेनु मेरो मुक्तिदाता हुनुपर्छ। मेरा सबै डरहरू त्यो मीठो नामको अगाडि हराए, मेरो अपराधी डर हट्यो, म साहसका साथ सित्तैमा जीवन दिने झरनामा पिउन आएँ र, यहोवा-त्सिदकेनु मेरो लागि सबै चीज हुनुहुन्छ। यहोवा-त्सिडकेनु, मेरो खजाना र घमण्ड, यहोवा-त्सिडकेनु, म हराउन सक्दिन। तिमीमा म बाढी र मैदानद्वारा जित्नेछु, मेरो तार, मेरो लङ्गर, मेरो छातीपाता, मेरो ढाल । मृत्युको अन्धकार उपत्यकामा कुद्दै पनि, यो पहरेदार शब्दले मेरो लथालिङ्ग सासलाई जोड्नेछ। किनकि जीवनको ज्वरोबाट मेरो परमेश्वरले मलाई मुक्त गर्नुहुन्छ, जेहोवा-सिड्केनु, मेरो मृत्युको गीत हुनुहुनेछ”।
र त्यसमा, रोबर्ट मरे एम'चेनले आफूलाई प्रेरित पावलको समान अनुभवको माध्यमबाट प्रस्तुत गरे। परमेश्वरको व्यवस्थाको ज्ञानको साँचो ज्योतिमा पर्दा, उहाँ विनाशकारी मृत्युमा मर्नुभयो। र खरानीबाट प्रभु येशू ख्रीष्टमा छुटकाराको विश्वास आयो। व्यवस्थाले हामीलाई बचाउन सक्दैन। व्यवस्थाले हामीलाई पवित्र बनाउन सक्दैन। तर व्यवस्थाले हामीलाई दोषी ठहराउन सक्छ र निराशामा येशू ख्रीष्टमा डोर्याउन सक्छ।
समापन फुटनोट। यहाँ क्रिस्चियनहरूको लागि पनि एउटा शब्द छ। यदि तपाईं एक क्रिश्चियन हुनुहुन्छ भने मलाई लाग्छ कि व्यवस्थाले अझै पनि तपाईंको जीवनमा त्यो कार्य गर्दछ। अब म के भन्छु सुनहोस् तपाईलाई र मलाई चाहिन्छ परमेश्वरको ईश्वरीय पवित्र स्तरको निरन्तर प्रकट गर्न चाहिन्छ ताकि हामीले हाम्रो जीवनमा पनि पाप देख्न सकौं, र यसलाई स्वीकार गर्न सकौं ताकि हामीले उहाँका सन्तानहरूका लागि पूर्ण आशिष् अनुभव गर्न सकौं, हैन? त्यसैले जब तपाईं ख्रीष्टमा आउनुभयो, तपाईं आउनुभयो किनभने तपाईंले आफ्नो पाप देख्नुभयो र उहाँलाई पुकार्नुभयो। र जसरी तपाईं हरेक दिन ख्रीष्टसँग बस्नुहुन्छ, तपाईंले आफ्नो पाप पनि देख्नुपर्छ ताकि तपाईं स्वीकार गर्न र उहाँको क्षमा खोज्न सक्नुहुन्छ। र यसरी तपाईंले परमेश्वरको वचन अध्ययन गर्दा, परमेश्वरको वचनले सधैं स्तरलाई माथि उठाउन दिनुहोस्। र जसरी तपाईंले परमेश्वरको पवित्रताको स्तर माथि उठाएको देख्नुहुन्छ र परमेश्वरको व्यवस्थाको सौन्दर्यलाई माथि उठाएको देख्नुहुन्छ, उहाँको आफ्नै जस्तै तपाईंले आफूलाई कमजोर भएको र, परमेश्वरलाई पश्चात्तापी पश्चात्तापमा पुकारिरहेको पाउन सक्नु भएकोहोस्।
मलाई लाग्छ जब दाऊदले भने, “तपाईंको विरुद्धमा पाप नगर्न सकोस् भनेर तपाईंको वचन मैले मेरो हृदयमा लुकाएको छु,” उसले यो संकेत गरिरहेको हुन सक्छ; कि म तपाईंको व्यवस्थामा आफूलाई उजागर गरिरहन्छु ताकि म आफ्नो जीवनमा पाप देख्नेछु र पश्चात्ताप गर्नेछु र त्यसबाट फर्कनेछु। यदि तपाईं ख्रीष्टमा आउनुभएको छ भने, यस कारणले हो किनभने व्यवस्थाले तपाईंलाई दोषी ठहराएको छ, र तपाईंलाई थाहा थियो कि तपाईंलाई एक मुक्तिदाताको आवश्यकता छ, र उहाँ त्यो मुक्तिदाता हुनुहुन्थ्यो। उहाँको नाममा जय होस्।
बुबा, हामी आज राति तपाईंलाई धन्यवाद दिन्छौं कि हामीले तपाईंको वचन हेर्न र यसको महान सत्य देख्न सक्षम भएका छौं। यो हाम्रो हृदयमा प्रयोग गर्नुहोस्। तपाईंको व्यवस्थाको लागि धन्यवाद। ओह हामी यसलाई कस्तो माया गर्छौं, किनकि यसले हामीलाई मुक्तिदातामा डोऱ्यायो। यो हाम्रो स्कुलमास्टरले हामीलाई ख्रीष्टकहाँ ल्यायो, हाम्रो शिक्षक हो। यो हाम्रो पाप देख्ने निराशाबाट भएको थियो कि जब हामीले तपाईंको व्यवस्था देख्यौं कि हामीले मुक्तिको एकमात्र आशालाई अँगालेका थियौं। त्यसोभए ईसाईहरूको रूपमा, हे परमेश्वर, हामी स्वेच्छाले परमेश्वरको वचन खोल्न सकौ र हामीले हाम्रो जीवनलाई पवित्र स्तरमा बारम्बार उजागर गर्न सकौ कि हाम्रो आउँदै गरेको छोटो समयमा हामी पश्चात्तापमा पुकार्न सकौ; कि हामीले मुक्तिको लागि पहिलो पटक स्वीकार गरेझैं हामी सधै स्वीकार गर्न सकौ; ताकि हामीले सधैं त्यो आशीर्वाद जान्न सकौ जुन व्यवस्थाले आत्माको शान्तिमा भएकाहरूलाई ल्याउन सक्छ जसले यसका आज्ञाहरू पालन गर्दछ।
हामी तपाईलाई धन्यवाद दिन्छौं, पिता, हामी त्यो व्यवस्थाको सेवा गर्छौं यद्यपि हामी यसको दासत्वमा छैनौं। हामी स्वतन्त्र भएर पनि सेवा गर्छौं; बन्धनबाट होइन तर अनुग्रहद्वारा; हाम्रो आफ्नै शक्तिमा होइन तर पवित्र आत्माको शक्तिमा। हाम्रो संगतिको लागि र आज राति हामीलाई तपाईंको असल वचनको लागि धन्यवाद। कस्तो आशिषमय साँझ। हामी ख्रीष्टको नाउँमा तपाईंको प्रशंसा गर्छौं। आमेन।
समाप्त
This article is also available and sold as a booklet.
